Weet u wat mij de laatste weken nogal bezig houdt? Het plein van Meester Visser… ja het Mr. Visserplein. Ik loop er geregeld overheen op weg naar de Albert Heijn of naar de sportschool. Het plein voelt helemaal niet als een plein, heeft u dat ook? Het is eerder een verkeersrotonde met woest autoverkeer waar je je als voetganger zo snel mogelijk uit de voeten maakt. De tram doorkruist het plein en heeft in het midden even het rijk alleen. En die arme olijfbomen? Ze doen hun best, maar je voelt aan alles dat ze het koud hebben en snakken naar de warme Portugese lucht en overdadige zonneschijn. En dan die rare overkappingen in het midden… Mr. Visser verdient beter.

Het plein heeft een plekje onder mijn hersenpan gekraakt en is geenszins van plan te gaan verhuizen. Waarom? Er broeit iets…

Ik zit in de stuurgroep van het Knowledge Mile Park en krijg dus de plannen voor de hele Wibaut-as te zien. De hele as van de Valkenburgerstraat tot aan het Amstelstation wordt een groene boulevard. Het liefst voordat Amsterdam zijn 750ste verjaardag gaat vieren. En weet je wat nu zo vreemd is aan die plannen? Het meester Visserplein doet niet mee! De Wibautstraat, het Weesperplein, de Weesperstraat groen groener groenst. De Valkerburgerstraat fris en fruitig maar het Mr. Visserplein… niets van dit alles.

Ik kwam hier op omdat een boze buurtbewoonster mij laatst influisterde dat er geheime plannen zijn om te gaan bouwen op het mr. Visserplein. Een appartementencomplex…

‘Nee toch!’, reageerde ik ‘Dat kan toch niet met al dat verkeer eromheen?’

‘Ja maar,…’, reageerde de boze buurtbewoonster fijntjes, ‘…als de knip doorgaat…’

Nou ben ik niet zo van het complotdenken, maar het gaf me wel even een nieuw inzicht. Want als de knip een succes wordt dan kan het Mr. Visserplein een echt plein worden. Het kan dan samensmelten met het Jonas Daniël Meijerplein en zo ontstaat er ruimte waar elke stedenbouwkundige zijn vingers bij aflikt.

Stelt u zich eens voor dat u aan komt fietsen vanaf de Weesperstraat en er een prachtig groen plein voor u ligt. Een plein waar je kunt flaneren, zitten en kunt genieten van het mooie uitzicht. Of u komt de stad inrijden vanaf de IJtunnel en het eerste wat je ziet is een prachtig plein, dan weet je meteen dat je in de hoofdstad bent aanbeland.

We kunnen dan gelijk de 50 troostbomen kwijt die ons beloofd zijn door de gemeente in verband met het kappen van de bomen voor het namenmonument. Ziet u het voor u?

En de tram dan, vraagt u zich wellicht af? Die gaat ondergronds! Want onder het plein bevindt zich een enorme ruimte die al decennia leeg staat.

De ambtenaren van de gemeente zijn begonnen met het bedenken van een stedenbouwkundige visie voor dit gebied. Ik heb het altijd een beetje raar gevonden dat ze eerst gaan vergroenen, een pilot knip organiseren en daarna pas over een visie na gaan denken… Maar goed, het geeft ons de mogelijkheid om mee te denken. Wat ik niet wil (ik weet niet hoe u erover denkt) is een appartementen kolos op het Mr. Visserplein. Dit plein kan een landmark worden binnen de stad. Een mooi en gewaagd plein voor iedereen, niet weer yuppen-oase, die zijn er al genoeg.

Nodig een stedenbouwkundige van naam uit om samen met kunstenaars een plan te bedenken zodat dit plein weer een ‘smoel’ krijgt. Het kan de kers op de taart worden van de Knowledge Mile Park maar vooral een cadeau voor de omwonenden. Omwonenden die dit, na al die jaren, dubbel en dwars verdient hebben.


FOTOBIJSCHRIFT

Een plein om te flaneren en elkaar te ontmoeten. In de 18e eeuw wisten ze dit al.
Beeldbank Amsterdam